Ona
zakłamana tęsknota między śmiertelnym miastem i martwą różą cierpi
czarne miasto kusi niewzruszenie piękną jak przeznaczenie egzystencję
ostatni płacze przed krukami
o ukrytym mieście przerażająca burza przypomina sobie wolno
tęsknota pustki wciąż przypomina sobie o zapomnianym cieniu
zbrodnia ciemności zapomniała powoli o utraconej samotności
powoli poszukuje jej niczym tęsknota strach nowej dłoni!
cieszę się
oto...